Happy Holidays!

Standaard

 

Kerstmis in de zomer van Nieuw Zeeland is raar. Het is gewoon geen Kerst. Mijn boom dit jaar is een zielige kale tak, behangen met een geruit lint en kleine doosjes in de vorm van kerstfiguurtjes (hert, kerstman, sneeuwman, je weet wel).Omdat ik het niet de moeite vind voor de korte periode dat we hier zijn een vermogen uit te geven aan kerstversiering die a)niet alleen lelijk, maar b)ook overbodig is. Ik bedoel: de zon schijnt, wie heeft er nu lichtjes nodig? Ik wilde dus iets artistiekerigs doen met een mooie, afgebleekte tak van wrakhout die ik aan het strand zou vinden maar dat lukte niet. Aan wrakhout geen gebrek maar de juiste tak zat er niet tussen, veel tijd om te zoeken had ik ook niet.

Man wilde liever op zoek naar mosselen en de kindertjes wilden niet wachten in de auto (ze loslaten kon niet, want ze leken al onderkoeld van de eerdere zwem- water speelsessie en bovendien zou dat gevaarlijk zijn wanneer ik intussen naar een tak zocht) Maar echt rustig zoeken met dat gejengel op de achtergrond was het ook niet, dus gaf ik het op en zocht ik mijn heil in het bos achterin de tuin, en daar had ik  meer geluk. Nou ja, dat heet.

Het is weliswaar een tak met mooie vertakkingen, en met het kerstpapier om de voet (lege melkfles gevuld met steentjes) lijkt het nog wat maar het resultaat dat ik voor ogen had bleef uit. De kinderen keurden het geval geen blik waardig, man rolde grijnzend met zijn ogen en zette ‘Kerst van Toen’ van Benny Neyman  (Greatest Kerst-Hits op de ipod, jawel) voor me op, waar ik dan weer heel hard om moest lachen.

Het geeft niet. Al eerder had ik gemerkt dat ‘Last Christmas’ van Wham het gewoon niet doet bij 25 graden, en dat het met mooi weer ook meteen gedaan is met mijn culinaire inspiratie. Ik geef toe, het heeft wel wat; eens een keer niet totaal geobsedeerd de ‘Allerhande’ uitpluizen, vervolgens als een bezetene van supermarkt naar supermarkt, slager en delicatessenzaak rennen, mensen te vervelen met mijn kerst cd’s en me af te vragen of ‘Sissi’ dit jaar wel of niet uitgezonden gaat worden. Bovendien is het mooi weer in een periode waarin je normaal gezien smacht naar sneeuw, die zelden valt.

Wel had ik het moeilijk toen het op kerstavond begon te stormen en regenen en er geen lichtjes in de tak brandden. Maar op eerste kerstdag ontbeten wij in de zon, borrelden op een terras en brachten de dag door met vrienden. Omdat het te hard waaide voor de barbecue, stopten we van alles in de oven, aten we sla uit de tuin en aardbeien en pavlova als toetje en hadden een bijzonder leuke dag. Mis ik mijn familie? Ja. Ben ik zo’n echte Europeaan die kerst toch blijft zien als een onderdeel van de winter en alle tradities van dien? Ja echt wel, en ik ben er trots op.

Maar nu is Kerstmis voorbij en ik merk dat er een enorm voordeel zit aan de zomervariant. Het gat waarin je thuis valt na de feestdagen,wanneer  alle etentjes en feestjes voorbij zijn en de kerstbomen aan de straat liggen, meestal zielig in de regen en je beseft dat het nog zeker drie maanden  duurt eer het wat begint op te warmen buiten, ontbreekt. Daarentegen is de nieuwjaarsduik ineens een ontzettend aantrekkelijk idee en hebben wij nog allemaal zomerse uitstapjes in het vooruitzicht. Het enige waar je niks aan doet, is het missen van iedereen thuis. Weer of geen weer, het feestdagensentiment blijft overeind.

Ik wens iedereen een heel gelukkig 2014.

Image

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s