Nieuw

Standaard

Weetje: Nieuw-Zeeland werd volgens een bepaalde overlevering al ontdekt rond het jaar 900 door  een volk van jagers en vissers, de Polynesiërs, een zeevaarder genaamd Kupe in het bijzonder. Veel eerder dan Abel Tasman of James Cook trotseerde hij met zijn volk de golven in primitieve houten boten, het soort waarvan tegenwoordig niemand met een beetje gezond verstand er maar aan zou denken er überhaupt  in te stappen, laat staan bij metershoge golven en veel wind. Hoe deze mensen wisten waar ze zoeken moesten? Ze volgden trekvogels op hun route. Ieder jaar wanneer de vogels kwamen, volgden zij hen weer en wanneer ze het spoor toch bijster raakten, keerden ze terug, om het ’t jaar erop opnieuw te proberen. Ze kwamen steeds verder. En zo ontdekten zij het land dat tegenwoordig bekend staat als Nieuw-Zeeland, of in hun taal: Aotearoa, dat ‘Land van de lange witte wolk’ betekent, naar het schijnt omdat het hier op leek toen ze het aan de horizon zagen opdoemen.

In plaats van mij voor te bereiden op een dergelijke boottocht, ben ik dagen bezig geweest met zaken als het ontruimen van de koelkast (waarbij ik de inhoud van halfvolle, kleverige flesjes ‘Wok-essentials’, curry, pesto en andere dingen die al lang over de datum waren, door het toilet heb gespoeld, een rotklus), kinderkleertjes opbergen, vetvingers van de ramen halen (ook al zijn we er niet, maar dan ziet het er tenminste eens van buiten een beetje proper uit) en het regelen van bankzaken enzo. We wogen onze bagage en de kinderen werden steeds lastiger omdat we even minder tijd voor ze hadden en ze voelden dat er iets te gebeuren stond. We namen afscheid van familie en vrienden, dat liet ons bepaald niet onberoerd.

En in tegenstelling tot die mensen van vroeger, bleven onze ontberingen beperkt  tot slecht slapen en vliegtuigvoedsel. Meevaller: Louie heeft zich zo geamuseerd onderweg dat hij, bij aankomst in Wellington, maar bleef vragen waar de vliegtuigen waren en of we nog eens gingen. Daar stonden we dan: twee doodvermoeide ouders met bleke gezichten en dito kindertjes, waarvan een met bloeddoorlopen oogjes van het onbeperkt films kijken onderweg. Kleine zus volkomen de kluts kwijt van het slaapgebrek, want om de zoveel uur werd ze wel een paar keer wakker, nadat het ons eerst een eeuwigheid kostte haar rustig te krijgen -mevrouw was het niet eens met het feit dat ze geen eigen stoel had en je in een vliegtuig niet mag rond hossen. It could have been worse: ze hebben niet gegild, geruzied of gebraakt of iets dergelijks.

Op onze eerste dag hebben we wat verdwaasd rondgedwaald door onze nieuwe hometown Wellington. Een prachtige dag aan het begin van de lente, maar het volle besef moet nog  indalen. Staan we echt aan de andere kant van de wereld? Anna pikt haar ritme alweer aardig op en was om zes uur deze morgen weer paraat. Louie is verknocht aan zijn nieuwe plastic speelgoedvliegtuig en is met zijn vader een auto gaan kopen. We zijn zeer warm ontvangen door vrienden hier, bij wie we mogen logeren en zoeken nog een huis, en zo zijn er nog allerlei praktische dingen te regelen. Tot zover nog geen nieuws. Al is alles nieuw. We zijn er echt. Toch voelt het ook vertrouwd. ‘Wie stappen zet, maakt grond’, heb ik eens horen zeggen. En zo landen we langzaam in ons nieuwe leven.

Afbeelding

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

»

  1. Hallo Caroline en Tom & Kids,

    Welkom in Nieuw-Zeeland! Goed verhaal! Wennen gaat vast wel goed met veel aardige mensen, denk dat het makkelijker is dan Australië. En dan de zomer in het vooruitzicht!
    De bijgevoegde foto met blauwe kleuren lijkt wel gemaakt aan de Middellandse Zee, maar is echt vanaf Mount Victoria gemaakt. Victorie voor jullie allemaal!

    • Dankjewel!!!Ze zeggen hier blijkbaar: “Nothing beats Wellington on a good day” en dat is echt zo!Vandaag mist…maar het is dan ook een vochtig land 🙂 hoe dan ook prachtig! We houden jullie op de hoogte!
      liefs, Caroline

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s