Big Ben

Standaard

Mijn zoon is fan van de Big Ben. ik geloof dat het komt door ‘Cars 2’ die hij een poos terug zag bij zijn neefje. Daarin is de Big Ben te zien. “Klok!” riep hij toen hard, en zijn vader zei: Nee, dat is de Big Ben, zal ik je de echte eens laten zien? En toonde hem een filmpje op Youtube. Sindsdien is hij er helemaal ondersteboven van. Keer op keer wil hij het filmpje (‘Visit Big Ben’ heet het) zien, alsook heel veel andere filmpjes van kerken en kerkklokken. Hij gaat ook dolgraag naar de kathedraal. “Nóg Big Ben,” zei hij eerst, maar nu weet hij dat het de kathedraal is. Hij heeft ook een kartonnen klok, waar hij soms mee speelt. “Hoe laat is het? Vijf uur!” zei hij laatst. Het klopte nog ook, ik schrok me rot ook wel blij verrast natuurlijk. Het bleek echter toeval. Hij zei hetzelfde namelijk van half zes en kwart voor zeven.

Kalenders, daar begrijpt hij niks van. Louie leeft ‘in het nu’- een staat van zijn die veel volwassenen zo graag willen bereiken. Mijn zoon heeft nooit haast, vooral niet wanneer we nog twee minuten hebben om op school te komen en hij nog rustig met zijn treintjes wil spelen of als er iets in zijn schoen zit bijvoorbeeld, en op mijn gestress reageert met een blik van: ‘Waar heb jij last van?’ Maar het zorgt ook voor veel verwarring.

Ik had, in verband met het naderende vertrek, de ons resterende dagen in België opgeschreven met bij de einddatum een -al zeg ik het zelf- vrij aardige tekening van Nieuw-Zeeland. We hadden het idee dat hoe klein nog ook- onze jongen toch enige uitleg verdient, eer wij hem halsoverkop meeslepen naar het andere eind van de wereld. Zijn zus, tja, die heeft nog helemaal geen tijd- of plaatsbesef en onze grootste zorg wat haar betreft is dat ze niet kwijtraakt op het vliegveld en hoe we gaan voorkomen dat ze gaat apenkooien onderweg. Stilzitten is, zeg maar, niet haar ding.

Maar ja, sinds we zoon zijn gaan lekker maken met het vliegtuig waar hij in mag zitten (benieuwd overigens hoe lang dat leuk blijft), de treintjes en dolfijnen en ijsjes -‘ ja ze hebben daar heel veel ijsjes!’- die ze ginder hebben, en hem een promo-filmpje over het land lieten zien (voor de liefhebbers: http://www.youtube.com/watch?v=eh-0knDpn5g) waar hij geen genoeg van krijgt, wil ‘ie niet meer zo graag naar school. Niet omdat hij er niet graag is, omdat ie (denken we) bang is dat we zonder hem vertrekken.

En aangezien hij dus nog niet kan vooruitdenken (“Kijk, vandaag mag je hier een kruisje zetten, nu is het nog veertien nachtjes slapen”), is hij iedere dag in de veronderstelling dat we gaan. Dus wie weet zijn we te vroeg begonnen met onze uitleg, maar aangezien bij ons de zenuwen ook wel parten beginnen spelen wilde ik eerlijk zijn. “Wanneer Niew-Seelant?” vraagt Louie nu dus steeds, of “Naar Niew-Seelant?” als we bijvoorbeeld onze jas aantrekken om naar de bakker te gaan, en dan  zeggen we: “Nee, eerst gaan we naar de bakker en dán nog een aantal nachtjes slapen en dán naar Nieuw-Zeeland,” of: “Nee, vandaag gaan we naar opa, Nieuw-Zeeland dat duurt nog even,” en hij begrijpt er natuurlijk niks van. Ik wilde het dus maar even laten rusten maar het laat hem niet los. “Gaan we naar Niew Seelant? vraagt hij ook zodra de school uit is.

Ik vind het ook wel bizar: ons leventje gaat nog zijn gewone gangetje, maar heel binnenkort trekken we de deur achter ons dicht- voor een poos dan toch. Zelfs ik kan het niet goed bevatten. Ik krijg maar geen overzicht, al heb ik heel wat lijstjes klaarliggen van wat er mee moet en opgeruimd en afgesloten etcetera, maar als er vrienden vragen: “Ga ik je nog zien voordat je weggaat?” denk ik: shit, nee dus, want de komende dagen ben ik te druk en ’s avonds zijn er -in verband met een man met onregelmatige werkuren- nog maar een paar opties om af te spreken. Er zijn nog veel mensen die ik graag even had gezien, ook al gaan we niet voor eeuwig weg. Voor ’t makkertje is dit ook zoiets: “Lander ook mee naar Nieuw Seelant?” was het eerste wat hij een paar dagen geleden vroeg toen hij wakker werd. Lander is zijn grote vriend op school. En dit soort vragen breken mijn hart.

Bijna iedere dag zal onze jongen gaan vragen waar het ‘bruine huis’ is, waar opa en waar zijn vriendje en de juf. Ik weet, hij zal veel nieuwe indrukken op doen en plezier hebben, en waarschijnlijk, tegen de tijd dat we terug komen, nieuwe mensen hebben ontmoet waar hij zich aan heeft gehecht- maar toch. Geen idee hoe dat gaat bij kinderen van een jaar of drie, vier, maar ik hoop dat ze de draad weer oppakken alsof ze elkaar gisteren nog hadden gezien, zoals je dat met goede vrienden kunt hebben. Voor mij is het een troostende gedachte dat vriendschap de grens van tijd en ruimte kan overschrijden, Louie kan het alleen maar ondervinden. Want gelukkig is tijd vaak genoeg ook iets dat abstract mag blijven. En soms is het lastig, zoals bij kalenders of klokken. Of als antwoord op de vraag: “Zijn we al in Niew Seelant?” Die vraag gaat ook nog komen. Heel vaak.

Afbeelding

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s