Bea Bedankt!

Standaard

Bea, bedankt!

Soms voel ik mij -inmiddels al zeven jaar in Antwerpen wonend- weer even ‘n’en Hollander’. Terwijl man met zijn ogen rolde en de tuin in vluchtte, zat ik 30 april voor de tv. Royalty geeft mij Sissi-gevoelens. Tijdens het huwelijk van William & Kate zat ik met een stel andere hysterische vrouwen ook al op het puntje van mijn stoel (destijds te wachten op ‘de kus’), net als een aantal jaren geleden toen Alex en zijn Maxima trouwden. Oh, wat hield ik op slag van haar toen ze zo smartelijk tranen plengde tijdens ‘Adios Nino’ van Carel Kraayenhof. En hey, zo’n inhuldiging is tenslotte geschiedenis die je bij kunt wonen. Wist u trouwens dat in de slotscène van ‘Sissi die Junge Kaiserin’ ook een boottocht zit om het -in dit geval keizerlijk- paar voor te stellen? Nou dan.

En ja, monarchie is achterhaald en belasting en blablabla. Maar toch: Bea deed het niet alleen leuk op mokken en koektrommels, het is ook toch echt wel iemand waar ik bewondering voor heb. Natuurlijk ken ik haar niet. Maar ergens heb ik het gevoel van wel. De dame met de kakstem, rare hoeden en rotsvast kapsel hoort bij mijn opvoeding zoals kaas en naar school fietsen door de wind en regen. Onlangs was ook de tv-serie ‘Beatrix’ met Willeke van Ammelrooy in de hoofdrol weer op tv. Ze zet een heel overtuigende Beatrix neer: een ietwat stijve dame, die weinig emoties toont, maar wel met die blik van ‘ik weet het toch beter’. Ze wordt opgevoerd als iemand met een sterke persoonlijkheid, zich al heel haar leven bewust van haar taak en die toch af en toe twijfelt aan zichzelf en haar werk niet kan loslaten.

In de serie is te zien hoe ze te laat komt op de ouderavond-worstelt met carrière en moederschap, hoe ze ganzebord met een van haar kleindochters, hoe ze in slaap sukkelt op een tuinstoel en overheidskwesties te lijf gaat. We maken haar verdriet om  het overlijden van Claus mee en van die typische ouder-kind bekvechtscènes met Willem -Alexander. Tussen de bedrijven door worden er grote hoeveelheden rode wijn in riante glazen weggeklokt. Met andere woorden: ze is -en dat maken we minder vaak mee- te zien als gewoon mens. De mooiste scène: hoe Beatrix, na het voorlezen van de troonrede, op het toilet een sigaret opsteekt -pal naast het bordje ‘niet roken’, en een de bewaker die binnenstormt na het afgaan van het rookalarm (en zich rotschrikt als hij ziet wie de schuldige is) een brutale grijns toewerpt.

Ja, ik vind haar cool. Ondanks het rare kapsel en de kouwe kak ook een taaie tante. Iemand met idealen en principes. Zo eentje die nog wel met een zwaard of jachtgeweer te paard klimt om een leger aan te voeren of zoiets, als het erop aankomt. One for all, dat idee. Tsja en dan Willem. Een moderne koning moet ‘ie worden. Met een zwaard zie ik hem nog niet. Ik vind hem, heel eerlijk gezegd, nog niet zo koninklijk overkomen. Maxima des te meer. Draagt creaties waar we graag over praten. Over zo’n kostuum en sjerp valt natuurlijk ook al niks te zeggen. Maar we zullen zien. Wie weet wordt ‘ie nog wel de James Bond onder de vorsten.

Ik zag in ieder geval tijdens het hele gedoe op tv dat baarden onder royals nogal in zijn. Wie weet ook een idee voor W-A. Het schijnt trouwens dat onze koningin-nu prinses- de monarchie graag een beetje mysterieus wilde houden. Wie kijkt er nog op naar een vorst als we weten welke diëten en tv-series ze volgt, als ze heel de dag haar meningen zou verkondigen op Twitter? Misschien is Bea zelf ook wel op een bepaalde manier romantisch. Dat stukje menselijkheid dat je hier en daar van ze ziet, is wat mij betreft genoeg. Die zogeheten glamourkoppels die ons indirect vertellen wat we moeten dragen en hoe je er op je vijftigste nog als een flosdraad uit kunt zien, hebben we al genoeg. Ik heb liever helden. Ja, zoals in een film misschien. Is dat echt onrealistisch? Dus go Alex en Maxima! Laat zien hoe je als ‘modern koningspaar’ (tweeverdieners, carrièretijgers, luizenmama en betrokken papa), nog iets aan de verbeelding over kan laten. En als het erop aankomt: heldenmoed, mantels in twee splijten enzo. In ieder geval zeg ik: Bea, bedankt. Je bent dan wel geen Romy Schneider, maar toch een inspiratiebron, soort van.

Afbeelding

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s