Kastjes

Standaard

We hebben, mede door de factor kinderen, soms wat problemen met beslissen over de inrichting. Zo is er een muur van speelgoed die oprukt in de woonkamer. In de woonbladen hebben de geïnterviewde koppels hier altijd handige en smaakvolle opbergoplossingen voor bedacht, iets wat ik ook graag zou willen. En daar begint het al: een op maat gemaakte boekenkast (in die reportages vaak ontworpen door een bevriend binnenhuisarchitect) of toch maar naar de Zweedse meubelgigant, een kei in opbergers?

We hebben ook nog geen gordijnen, omdat we denken  dat dit meer licht dan nodig wegneemt, en geen kunst, want we hebben nog niks  gevonden waar we wild enthousiast over zijn. Behalve het werk van een kunstenaar die iets sprookjesachtig moois doet met dieren. Prijzig wel, dus zo’n beslissing gaat ook niet over de spreekwoordelijke nacht ijs.

Maar vooral heb ik de laatste tijd een obsessie met ‘vintage meubels’. Ik heb van die vriendinnen die een talent hebben voor het verzamelen van tweedehands meubilair. Van het type: ‘Dit kastje ziet eruit alsof het van een Franse antiquair komt maar ik vond het voor 25 euro bij de timmerman’. Ik wil ook kastjes van 25 euro die je bij de timmerman of de kringloop tegen komt, maar er schijnt altijd iets magisch aan de hand te zijn met dit soort meubels. Je kunt er niet naar op zoek. Het is meer alsof ze  jou vinden, als het ware op je hebben gewacht. Onlangs had ik dit soort liefde-op-het-eerste-gezicht met een prachtige kledingkast -uit de jaren twintig of dertig denk ik- die ik zag staan in een tweedehandsmeubelzaak. Natuurlijk nét verkocht toen ik terug kwam om eindelijk eens iets te doen aan ons vintagemeubelprobleem.

Aan de woonreportages te zien moet het kunnen: én gezelligheid én kindproof. Een huis dat zelfs als er speelgoed, kranten, was en rommel rondslingeren (die bij die reportages waarschijnlijk voor de foto handig zijn weggewerkt in die ruime, zelfontworpen kasten) smaakvol oogt. Ik hoef echt geen huis als in een woonblad, noch iets wat rechtstreeks uit een catalogus komt- juist niet! Maar die kastjes en handige opbergoplossingen, daar heb ik iets mee.

Ik heb verder nooit de illusie gehad dat met kleine kinderen in huis je muren, meubels en tapijten gespaard bijven van snot, appelstroop, kots, of andere dingen die plakken, stinken of kruimelen. Maar soms zit ik er wel eens mee dat onze trots, een sloophouten eettafel, permanent bedekt  is met een plastic kleed omdat ik tot de ontdekking kwam dat, hoe solide ook, je aangekoekte spinazie- en appelhapjes moeilijk uit de groeven geschrobd krijgt.

Ik zal dus iets moeten doen. Misschien het plastic kleed toch wat vaker opbergen. Het advies inzake opbergers van Zweedse meubelgiganten ter harte nemen. En regelmatig naar de kringloop en op internet. In de hoop dat vintage kastjes door mij gevonden willen worden.

Afbeelding

(En we blijven ook sparen voor een prachtige Bert Want)

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

»

  1. De straat waar ik woon op 30 april…de ‘fred’ in den Haag ofwel frederik hendriklaan.
    sjieke buurt waar iedereen zijn inhoud op de straat zet. Het loont!
    Je bent welkom..geef je zeker kans van slagen..maar neem wel een zeulezel mee die de drukte kan trotseren..en menig opbergkast kan dragen..

  2. Herkenbaar! Al geloof ik, als ik de 101 woonideeen lees, nooit echt dat mensen al het speelgoed in drie hippe koffers gemoffeld krijgen. En elke avond zin hebben om het daar überhaupt weer in te stoppen.

  3. Nah, ze hebben het voor de fotograaf kwam natuurlijk ook gewoon in de garage ofzo gezet. Maar toch is een opbergding nuttig. Zo heb ik vorige week een mooie houten kist gevonden waar ik nu echt wel wat in kwijt kan, Zoals een stel kinder dvd’s- en puzzels. De doosjes daarvan werden eerst standaard iedere dag leeggekapt -zonder ermee te spelen- omdat ze daar toe uitnodigden vanuit een propvolle boekenkast, tis nu toch al wat overzichtelijker! Ietsje dan. Ach. Je mag hier zeker zien dat er gespeeld wordt maar soms, als de rommel de overhand neemt wil ik het wel eens bijeen kunnen vegen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s