Trains, Plains & Automobiles

Standaard

Aangezien we nog met behoorlijke regelmaat plas op het parket en drollen op het tapijt vonden, werd het tijd de potjestraining aan te scherpen. “Probeer het eens met bellenblaas, dat uw zoontje een paar keer mag blazen als hij op het potje gaat,” zei de lieve juf op school. Maar ik wist: No way dat dit indruk gaat maken. Wij proberen het nu met treinen.

Ooit -een jaar geleden ofzo- lieten wij Louie eens een filmpje zien op Youtube van een prachtig exemplaar van de ‘Veluwsche Stoomtreinen Maatschappij’, waarbij hij zo ongeveer in de laptop kroop, met ogen als schoteltjes, onderwijl luid Toet! Toet! roepend. Sindsdien is hij hooked.

Het is ons gelukt die computer een tijd buiten beeld te houden, maar met die potjestraining telden we een bij een op:  sindsdien zit onze makker wel een uur op zijn troon, zolang hij maar naar treinen mag kijken. Dan valt er wel eens iets in die pot. Louie staat dan op en roept -in zijn handen klappend- ‘Flinke Jongen!’

Maar ja, Youtube dus.  We hadden er zelf eigenlijk nog niet over nagedacht, totdat we een buurman spraken die, om zijn zoontje koest te houden -als hij eens rustig de Humo of de krant wilde lezen ofzo- hem wel eens voor filmpjes van graafmachines zette, en zich verbaasde wat hij op dat kanaal allemaal daarover kon vinden. Wat bezielt iemand om uren te gaan staan filmen hoe zo’n gevaarte zand opgraaft en het een paar meter verder weer deponeert, vroeg hij zich af. Zijn dat ook vaders? Of hebben die lui gewoon een voertuigenfetisj?

Om nog maar niet te spreken van het aantal hits dat zulke beelden krijgen. Het filmpje over een Duitse ICE-trein dat we Louie lieten zien was inderdaad al maar liefst  een slordige 200000 keer bekeken. Waar het speciale exemplaren of ritten betreft, valt het misschien nog ergens te begrijpen, maar er circuleert ook van alles over routes in de wereld die op het eerste gezicht nou niet echt een bezienswaardigheid zijn. Ik bedoel, de Intercity van Leiden naar Den Haag: wat is daar nou zo opzienbarend aan? Net als die filmpjes over vuilniswagens, tractors, boten en ander spul dat rijdt, vaart of vliegt, en die circuleren tussen alle ‘fatal motorcylce accidents’ ‘living dolls’ ‘ultimate fail compilations’ of  X-factor toestanden die zo driftig bekeken worden.  De nieuwste favoriet van onze zoon: filmpjes van modeltreintjes die rondjes rijden in een neplandschap, of van kinderen die met hun speelgoeddtreintjes spelen. Misschien moet je wel een beetje bizar zijn om dat te snappen. Of twee-en-een-half jaar. Toen wij ons verhaal deden bij een bevriend stel, knikte de vader wijselijk: ‘Vuilniswagens’. Dus dat de grootste voertuigen-op-youtube-watchers peuters zelf zijn, is natuurlijk een mogelijkheid.

Al moet ik toegeven dat ik het best rustgevend vind, zo’n stoomtrein die door de Zwitserse Alpen trekt, of zelfs een voorbijzoevende Thalys of Taiwan High Speed Rail. Net als die video’s van een aquarium vol vissen die een tijd zo populair waren. (Tenzij de makers er, zoals in sommige gevallen, muziek onder zetten:I can’t het no satisfaction’ van The Stones, ‘Mama-mia’ van Abba, of iet van Alice Deejay bijvoorbeeld).

Onze truc werkt overigens niet. De poep en plas gaan nog steeds net zo vaak naast als in de pot. Wel heeft Louie de perfecte manier gevonden om heel veel filmpjes te zien. Dan roept hij: ‘Potje, potje!’ En denken wij: Ja, hij moet! maar dan wil hij dus wel eerst een filmpje. (Of hij gebruikt het om nog niet naar bed te hoeven, dat ook). En tsja, je kunt ‘m moeilijk dwingen iets te doen. Dus waar onze invloed maar beperkt is, ontdekte Louie zijn eerste manipulatietactiek. Hoe dan ook is het dankzij Youtube dat hij tenminste op zijn pot blijft zitten. Dus wie die figuren ook mogen wezen die hun dagen doorbrengen op al die provinciale stations in de wereld:  jullie filmpjes hebben nut. filmen, jongens, blijven filmen. Waarvoor dank!

Afbeelding

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s