Bakkie Peet’s

Standaard

In de wereld van slapeloze nachten en vroege ochtenden delen mijn man en ik een gezamenlijke liefde: koffie. Ik dut sinds mijn zwangerschap als een beer in winterslaap – met dito gesnurk dat manlief dan weer wakker houdt- en ben zelf met geen stok wakker te krijgen.

Cafeïne dus. Mij maakt het wakker, mijn man houdt het wakker. Ik moet tot mijn grote spijt bekennen dat ik, als ware koffieliefhebber, nog steeds niet in het bezit ben van het fantastische espressoapparaat wat wij zo graag in de keuken zouden hebben: De ‘Bezerra BZ 10’ met ‘warmtewisselaar-voor direct-koffie-of-stoom’ of de ‘Agata, in Retro Italiaans Design’. Deze bolides onder de koffiemachines kosten echter veel geld, en ik wil dus wel een echte, niet zo’n apparaat van een veredeld frituurketelmerk dat ook zo nodig koffiezetters moest gaan maken, met plastic melkstoombakje.Kom zeg.

Met die cupjes heb ik ook niks, dat vind ik zo’n getrut. Zelf bonen malen wil ik! We zullen dus nog even moeten sparen. Maar ja. Wij hebben nu een Senseo, en sommige mensen zullen zeggen: hoe kun je nou van koffie houden als je dat spul drinkt? Ik creëer er toevallig behoorlijk lekkere latte’s mee, waar ik tot nu toe -bij gebrek aan beter- heel tevreden over was. Totdat ik van de week in het kader van ‘ nostalgie naar onze huwelijksreis’ het pak ‘Peet’s Coffee’ uit de kast haalde -een aantal grammen French Roast van de meest geweldige koffiemaker die ik ken.

Ik had nog ergens zo’n potje met zo’n drukdeksel (‘cafetiere’ heet dat toch?) om koffie mee te zetten,  en aangezien  ik ons souvenir anders waarschijnlijk over vijf jaar versteend, smakeloos en wel in de vuilnisbak zou mikken omdat ik het eigenlijk zo lang mogelijk wilde bewaren voor ‘de ultieme gelegenheid’ en de koffie zelf ondertussen zou vergeten (God verhoede!), was het moment dat ik er toevallig toch mee in mijn handen stond, ook het juiste om het pak maar meteen aan te breken.

Ik rook het al toen ik de schaar er in zette: Californië, De zon, de zee, toeren met de huurauto, slenteren langs Manhattan Beach, en na een aantal dagen kamperen in de bergen en tussen de hoge bomen weer eens ouderwets commercieel een koffiezaak induiken-want dat kan in de VS op zo ongeveer iedere vierkante meter. Waar wij werden verrast door de ongelofelijke koffie van deze Peet, die de juiste verhoudingen van zijn cappuccino’s en latte’s kende.

Ik snap sindsdien niet meer waarom ik wel eens naar Starbucks wilde, eigenlijk. Proefondervindelijk blijkt maar weer eens, dat de beste koffie ofwel geschonken wordt in onafhankelijke shops, of bij Peet’s, een kleine Californische keten. Deze theorie slechts onderuit gehaald door het afschuwelijke bucht gekocht in een wegrestaurant ergens in een heel noordelijk Californisch dorp tussen de Redwoods (weet niet of u Twin Peaks ooit heeft gevolgd, maar dat sfeertje), waar een stel ZZ-top-klonen en familie huisden.

Enthousiast ging ik dus in de weer met onze herontdekte kostbare koffie, en zo wij op die zondagmorgen aan de ontbijttafel zaten, waanden we ons even terug in de tijd, en proefden we naast de sfeer van Californië, weer eens het verschil dat echte koffie maakt. Nu is er echter een klein probleem ontstaan. Omdat Peet’s in onze eigen kopjes net zo goed smaakte als in de to-go bekers die we nuttigden op straat, is ze bijna op. Oeps. Van ons zakje ‘French Roast’ zo authentiek met de hand gemalen, rest nog slechts een bodempje.

En dat is jammer. Want laat ik nu net bedacht hebben wat wel echt een goed moment is voor bijzondere koffie. Inderdaad. Die ochtenden dat je niet meer weet of je überhaupt geslapen  hebt omdat je ofwel om de twee uur op moest om je kind te voeden danwel liefhebbende echtgenoot bent die toch al niet meer slaapt als ie eenmaal  een keer wakker is geworden.

Hoewel we al gezegend zijn met kind dat net als wij geen ochtendmens is (half negen is een heel normale tijd voor hem) weten we dat van nummer twee natuurlijk nog niet. En wat al het eventueel nachtelijk gehuil met haar broer zal doen is ook maar de vraag. Bij het eerste ochtendgloren dan een kopje Peet’s, dat zou pas bijzonder zijn.

Ik heb op de website van Peet gekeken(www.peets.com), je kunt de koffie bestellen. Maar omdat men in Europa denkt dat ik die blijkbaar in bulkhoeveelheden ga aanschaffen en hier illegaal verhandelen, moet ik voor een lullig pakje koffie van nog geen halve kilo 43 dollar importbelasting betalen. Natuurlijk ben ik wel zo debiel om dit in al mijn hormonengekte (mooi excuus) een keer te willen doen (en dan bestel ik wel twee pakken) maar ik realiseer me dat dit louter eenmalig zou zijn. Just for the sake of it. Daarna moet ik op zoek naar een alternatief. Ik durf best te wedden dat dat bestaat, alleen ik ken het nog niet. Iemand tips?

Voor de liefhebbers…

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s