COFFEE&KIDS

Standaard

Waarom deze blog? Wat heeft koffie te maken met kinderen? Welke ‘life issues’? En…houden niet de meeste mensen van een bakkie troost op zijn tijd? Nou, precies. Koffie is zo’n beetje een rode draad in mijn leven. Ik dronk het al toen ik nog een kind was. En net als sommige zelfbenoemde wijnkenners ben ik echt een koffiesnob. Ik laaf mij aan latte’s, maar kom niet aan met van die zwarte gruwel die al heel de middag op het plaatje in de glazen kan staat te fermenteren. Espresso graag. En we willen opgewarmde, schuimende melk, niet gewoon een klots recht uit het pak in ons kopje. En dat moet trouwens een kop zijn. Maar goed, ik houd dus van koffie, en dat was zo’n beetje het eerste wat in me opkwam toen ik een titel moest hebben voor mijn blog. Dus in feite slaat het niet ergens op,ware het niet, dat ik de droom heb ooit nog een klein koffiezaakje annex boekwinkeltje te bezitten…en een heel duur, authentiek Italiaans espressoapparaat. Maar dat is voor later. Ik heb ook kinderen. Een jongetje van twee, en er is een tweede op komst. Op het moment dat ik dit schrijf, vind ik het nog steeds gek. Zeggen dat ik moeder ben, klinkt me vreemd in de oren, omdat ik mezelf nog altijd associeer met dat compleet chaotisch persoon, bezig met van alles en nog wat maar bepaald geen op koers varend schip dat het allemaal op orde heeft, zo’n houding die ik meer bij ouders vind passen. ‘Moeder’, blijft dus een beetje een onwennige titel voor me, anders dan de rol zelf, overigens. Kinderen krijgen is een groots project. Niet altijd makkelijk, maar wel het mooiste van mijn leven, en daar schrijf ik over, naast alles wat me verder bezig houdt (en dat zijn heel uiteenlopende dingen. Van een bepaald boek of artikel dat ik gelezen heb, muziek waar ik van houd, plek waar ik ben geweest tot de vraag waarom ik gevallen ben voor een paar Isabel Marant Wedge sneakers die ik niet kan kopen want te duur en of mijn nieuwe organic dagcreme echt organic is. En oh ja, voedsel). Ik heb trouwens mijn werkzaam bestaan als freelancer opgegeven en ben nu thuis bij mijn kind. Dit tegenwoordig in het openbaar verkondigen staat ongeveer gelijk aan  in de middeleeuwen beweren dat de aarde rond was. Zo voel ik het soms dan toch. Maar het is onze keuze, die van mijn man en mij, en ik ben blij dat we die hadden. Er heersen redelijk veel vooroordelen over huisvrouw zijn, en die mag ik graag bestrijden. Dat is ook een reden voor dit blog. Ja, en kinderen dus. Het verandert je leven. Je gaat anders denken. Niemand had je ooit verteld dat het zo zou worden. Ik vind het geweldig, maar ik vind ouder zijn soms ook best wel moeilijk. De 24/7 verantwoordelijkheid, en het feit dat ze daardoor altijd, maar dan ook altijd in je gedachten zijn, ergens, en je nooit meer zo onbezorgd zult zijn als toen je bijvoorbeeld zeventien was. En dat je je steeds afvraagt of je het goed doet, en dat je vindt dat je nog steeds interessant moet zijn, en een leuke vriendin en vrouw, (en) Lara Croft en Nigella Lawson tegelijkertijd…En dat je  je druk maakt dat je ze margarine met E-nummers hebt gegeven en dat je je zoon verpest door hem te verwennen met een doos Cars-Duplo, want eigenlijk is verantwoord houten speelgoed toch beter. Dat  soort dingen gaat ook maar niet over. Mijn inspiratiebronnen zijn de dames van ‘Club De Luxe’, de yogamama’s met wie ik tijdens de kraamtijd eindeloos kon leuteren (tegenwoordig een stuk minder tijd voor) over het wel en wee binnen onze levens en over het moederschap, onder het genot van veelzijdige soorten latte’s en cappuccino’s in koffiebar Barnini-daar zit de link met koffie dus!-. en die zulke trouwe vrienden blijken te zijn. Mijn blog is ook een ode aan klein geluk, leven in het nu en alle andere dingen die mijn kind en mijn echtgenoot me dagelijks laten zien. En omdat ik ook van eten en het bereiden ervan houdt, knal ik er af en toe ook nog een recept of suggestie tussendoor. Veel leesplezier!
(Ik wil Barnini trouwens hartelijk bedanken voor hun choco-latte’s en het feit dat ze het geen probleem vonden in een bepaalde periode vijf baby’s plus kinderwagens tegelijkertijd in hun piepkleine zaak te hebben. Je weet niet wat dat voor ons heeft betekend). 

Advertenties

Over carolinelikescoffee

37-jarige, dromerige en chaotische, koffie- en rodewijndrinkende,rotan-en poep-op-de-stoep hatende liefhebber van comfortfood, singer-songwriter- en klassieke muziek maar ook een goede johnnenbeat op zijn tijd, die guilty pleasures vindt in candlelight romans en roddelboekjes ,als reservebelg per ongeluk in Antwerpen belandde maar wel van nieuwe plekken ontdekken houdt, vindt dat ze nodig weer aan yoga moet doen en ooit het paardrijden weer wil oppakken, uit nood maar is gaan fietsen en lopen, de deugden van het internetshoppen heeft ontdekt maar ook graag boetieks binnenloopt, of boekenwinkels, echtgenote van haar allerliefste, moeder van een zoon van vijf en een dochter van drie-my pride and joy- schrijver; eerst mijn beroep, en nog steeds iets dat bij me hoort.

Eén reactie »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s